Nidhogg

31. Trzy korzenie sterczą na trzy strony
Pod jesionem Yggdrasill;
Helmieszka pod jednym, Hrimthursy pod
drugim,
Pot trzecim - plemię ludzkie.

32. Ratatosk zwie się wiewiórka, co biega
Po jesionie Yggdrasill;
Nowiny od orła nosi z wierzchołka
W dół i Nidhoggowi mówi.

33. Cztery też jelenie pączki ogryzają
Wyciągając szyje:
Dain i Dwalin, [...]
Duneyr i Dyrathor.

34. Więcej leży wężów pod jesionem Yggdrasill
Niżeli głupcy wiedzą:
Goin i Moin synami są Grafwintira,
Grabak i Grafwollund,
Ofnir i Swafnir będą wciąż - jak myślę -
Drzewa gałązki obgryzać.

35. Jesion Yggdrasill cierpi więcej
Niżeli lud przypuszcza:
Jeleń szczypie w górze, pień próchnieje,
Nidhogg korzeń niszczy.

.......................................................
66. Smok ciemny tam nadlatuje,
Wąż lśniący, z dołu, od Nidafjoll,
Na piórach Nidhogg – Lecąc nad polem –
Niesie trupy – teraz ginie.

Edda Poetycka,Wieszczba Wolwy (Voluspa)

Nidhogg (nid - okres stopniowego ubywania księżyca) - w mitologii skandynawskiej jest czarnym, uskrzydlonym smokiem zamieszkującym w korzeniach  Jesionu  Świata,  Yggdrasill.  Codziennie  odwiedza go wiewiórka Ratatosk, która przynosi mu nowiny przekazane jej przez orła siedzącego na czubku Yggdrasill. Nidhogg pożera ciała tych, którzy odważyli się złamać prawo.